دست ها بالا بود

هرکس سهم خودش را طلبید

سهم هر کس که رسید

داغ تر از دل ما بود!

نوبت من که رسید

سهم من یخ زده بود!

سهم من چیست مگر؟!

یک پاسخ!

پاسخ یک حسرت!

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم

عمق آن وسعت داشت

وسعتی تا ته دلتنگی ها

شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند!!!!!

تو به من گفتی گلها رو دوست داری ولی چیدیشون...

تو به من گفتی پرنده ها رو دوست داری ول کردیشون تو قفس...

تو به من گفتی بارون رو دوست داری ولی وقتی بارون می اومد پنجره رو بستی...

و حالا من می ترسم که تو به من بگی

دوستت دارم...

*****************************

خواستم بر غم بتازم فرصتی پیدا نکردم

فرصتی آمد به دستم مهلتی پیدا نکردم

خواستم در خلوتی با محرمی رازی بگویم

هم کلامی محرمی هم صحبتی پیدا نکردم

*****************************

زنده باد آن کس که گاهی یادی از ما می کند ،

 از خجالت ما غریبان را غرق دریا می کند ،

حال ما می پرسد و از مهربانی های خود ،

 این دل رنجور ما را عطر گل ها می کند.

*****************************

باسکوت

                                                                                          خیلی از مشکلها خودبه خود حل میشه   
وقتی     میخوای  کسی ندونه که عاشقی                                                                                                         
وقتی بخوای هیچکس نفهمه دلگیری                                        
وقتی نخوای کسی بدونه ازش بدت میاد                                                                    
و حتی وقتی که داری تو تنهایی پرپر میزنی                                                          
سکوت چقدر میتونه به آدم کمک کنه                                             
وقتی به وقتش ازش استفاده کنیم                                                             
   اما                      
خیلی وقتها                                    
نباید سکوت کردوما سکوت میکنیم                                                
مثل وقتی که آخرین فرصت و                                      
برای گفتن دوست دارم از دست میدیم        

پ ن 1:                          

تا حالا به این فکر کردین .... با اینکه سگ به وفاداری معروفه ؛ اما چرا میگن مثل سگ پشیمون میشی .... ؟! چون ته وفاداری پشیمونیه ... !!!

پ ن2:

آنچه بر لوح زمان می ماند ٬ راه و رسم سفر است ٬ رهگذر میگذرد . . .

پ ن 3:

  ماه به من گفت : اگر دوستت به تو پیامی نمی دهد چرا ترکش نمی کنی ؟ به ماه نگاهی کردم و گفتم : آیا آسمان تو را ترک می کند زمانی که نمی درخشی ؟

پ ن 4:

تاحالاشده اعصابتون در حد انفجار بهم بریزه؟!

حال الان منه!همش هم تقصیر مامانمه!الان سگ شدم فقط دوست دارم پاچه بگیرم!یا یه خرخره گیر بیارم بجووام...!